Social Icons

.

Featured Posts

.

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Τοπογραφία των δακρύων




—του Γιώργου Τσακνιά—

—γιατί τα δάκρυά μου είναι γεμάτα μάτια—

Πριν από πέντε περίπου χρόνια, η αμερικανίδα φωτογράφος Rose-Lynn Fisher
περνούσε μια δύσκολη περίοδο, με πολλές αλλαγές και απώλειες. Εκεί που πλάνταζε στο κλάμα, της ήρθε η ιδέα να βάλει ένα δάκρυ στο μικροσκόπιο. Κάπως έτσι άρχισε να μελετά πρώτα τα δικά της και αργότερα τα δάκρυα των άλλων — συνολικά συνέλεξε, κατέταξε και φωτογράφισε πάνω από εκατό δάκρυα, μεταξύ αυτών και το δάκρυ ενός νεογέννητου.

Τα δάκρυα αποτελούνται από νερό, ηλεκτρολύτες, πρωτεΐνες, όπως αντισώματα και λυσοζύμη, και λιπίδια. Κατατάσσονται σε τρεις γενικές κατηγορίες: τα βασικά δάκρυα, που εκκρίνονται τακτικά σε μικρές ποσότητες, προκειμένου να ενυδατώνεται και να καθαρίζεται ο κερατοειδής χιτώνας, τα αντανακλαστικά δάκρυα, που εκκρίνονται σε περίπτωση ερεθισμού, π.χ. όταν καθαρίζουμε κρεμμύδια ή όταν μας ψεκάζουν δακρυγόνα, και τα ψυχικά δάκρυα, κοινώς το κλάμα.

Η Rose διηγείται τι σκέφτηκε την πρώτη φορά που έβαλε ένα δάκρυ της στο μικροσκόπιο: «Ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον. Μου θύμισε αμέσως αεροφωτογραφία. Σαν να βλέπεις ένα τοπίο από ψηλά, από το αεροπλάνο. Μετά, άρχισα να αναρωτιέμαι: άραγε διαφέρει το δάκρυ του πόνου από το δάκρυ της χαράς; Και τι γίνεται άμα αυτά τα δυο τα συγκρίνεις με το δάκρυ που προκαλούν τα κρεμμύδια;» Η Rose επέμεινε στη μεταφορά της αεροφωτογραφίας: παρομοιάζει τις εικόνες των δακρύων στο μικροσκόπιο με «αεροφωτογραφίες συναισθηματικού εδάφους» και κάπως έτσι έδωσε στη σειρά τον τίτλο: «Τοπογραφίες δακρύων».

Η Rose γρήγορα συνειδητοποίησε ότι τα δάκρυα στο μικροσκόπιο παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, όχι μόνο όταν ανήκουν σε διαφορετικές γενικές κατηγορίες αλλά και αυτά της τρίτης κατηγορίας, τα ψυχικά δάκρυα, μεταξύ τους, ανάλογα με το αίτιο που τα προκάλεσε. Ούτως ή άλλως, τα ψυχικά δάκρυα έχουν διαφορετική σύσταση από τα βασικά και περιέχουν περισσότερες ορμόνες, όπως η προλακτίνη, η αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη και η λευ-εγκεφαλίνη. Δεδομένου ότι η συναισθηματική φόρτιση και οι ορμόνες μας συνδέονται ευθέως και αμφίδρομα, είναι λογικό οι διαφορές να αποτυπώνονται και στην εικόνα των δακρύων. Η λευ-εγκεφαλίνη π.χ. είναι ένα από τα φυσικά παυσίπονα του οργανισμού μας και εκκρίνεται για να αντιμετωπίσει το στρες.

«Τα δάκρυα», λέει η Rose, «είναι ένα από τα πλέον πρωτόγονα επικοινωνιακά μέσα που χρησιμοποιούμε σε περιστάσεις αδυσώπητες όπως ο θάνατος, στοιχειώδεις όπως η πείνα, περίπλοκες όπως η ιεροτελεστία μιας μετάβασης. Είναι η έκφραση της έσω ζωής μας που ξεχειλίζει, βγαίνει από τα όρια και ξεχύνεται στο συνειδητό. Βουβά και πηγαία, μας αφήνουν ανοιχτή την επιλογή του επαναπροσδιορισμού, της επανένωσης, της κάθαρσης. Κλαίω, αλλάζω δέρμα. Λες και το κάθε μας δάκρυ φέρει έναν ολόκληρο μικρόκοσμο της συλλογικής ανθρώπινης εμπειρίας· σαν μια σταγόνα του ωκεανού».

[Σημείωση: προσέξτε τις λεζάντες των φωτογραφιών· είναι μέρος του έργου.]

Δάκρυ αιώνιας επανένωσης

Δάκρυ αλλαγής

Δάκρυ ανάτασης σε οριακή στιγμή

Δάκρυ ανακούφισης

Δάκρυ γέλιου μέχρι δακρύων

Δάκρυ για κείνους που ποθούν την απελευθέρωση

Δάκρυ θλίψης

Δάκρυ κρεμμυδιού

Δάκρυ πιθανότητας και ελπίδας

Δέκρυ τέλους και αρχής

Δάκρυ χασμουρητού εξάντλησης
Φωτογραφίες: © Rose-Lynn Fisher

 Πηγή https://dimartblog.com/2017/03/15/topography-of-tears/
Συνέχεια »

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Αν οι αρχαίοι Έλληνες είχαν Instagram


 Οι photo-ρουφιανιές του Εφιάλτη και οι ψωνίστικες selfies του Μέγα Αλέξανδρου.

Πώς θα ήταν αν οι αρχαίοι κυκλοφορούσαν με ένα smartphone στην τσέπη;

Αυτά είναι ένα πολύ μεγάλα ερώτημα που απασχολεί... εεεχμ μάλλον κανέναν, πέρα απ' τα δικά μας ψιλοπειραγμένα μυαλά εδώ στο Oneman, οπότε είπαμε μιας και αναρωτηθήκαμε, ας δώσουμε και μόνοι μας την απάντηση.

Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει η φάση και καμία ντροπή γι' αυτό. Ντόμπρα.

Δες πώς θα ζούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες την ιστορία αν είχαν Instagram και τι posts θα μας άφηναν για να χαζεύουμε εμείς σήμερα.

Από τον Σοφοκλή και τον Περικλή μέχρι τον Μέγα Αλέξανδρο και τον καταραμένο χλαπάτσα Εφιάλτη.

Τσέκαρε.

(Το design ανήκει στον ημίθεο Θοδωρή Κουνάδη)










.oneman.gr)
Συνέχεια »

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Το λεξικό των τσοπάνηδων: Λέξεις που όλοι έχουμε ακούσει αλλά δεν ξέρουμε τι σημαίνουν



Όσοι μεγαλώσαμε σε χωριό έχουμε ακούσει πάρα πολλές από τις πιο κάτω λέξεις και φράσεις, ξέρετε τι σημαίνουν.

Αποκόβω: απογαλακτίζω.

Αγγειό (το): δοχείο, σκεύος.

Ανάρμεγος: το θηλυκό ζώο που δεν έχει αρμεχθεί. Είναι ανάρμεγο το κοπάδι.

Απλάδι (το): Κλινοσκέπασμα από προβατίσιο μαλλί….

Αρβάλι (το): Χάλκινο ή τσίγκινο στρογγυλό δοχείο με χερούλι για το άρμεγμα των ζώων.

Αρνάδα: Χρονιάρα προβατίνα που κρατήθηκε για «έχει», δηλ. για αναπαραγωγή. Στα γίδια λέγεται κατσικάδα.

Ασαλά(γ)ητος: αυτός που δεν παίρνει από ορμήνιες, που κάνει ότι του κατέβει στο μυαλό.

Βάκρα: Προβατίνα με άσπρο τρίχωμα στο σώμα της και μαύρες κηλίδες μόνο στο μούτρο της.

Βετούλι (το): Κατσίκι ενός έτους.

Γαλάρια (τα): Τα γεννημένα πρόβατα ή γίδια που κρατούν (έχουν) γάλα. Σε αντίθεση με τα στέρφα που δεν έχουν.

Γάστρα (η): Σιδερένιο θολωτό σκέπασμα. Στη γάστρα ψήνονταν το ψωμί, ορισμένα φαγητά και ολόκληρα αρνιά ή κατσίκια.

Γκιόσα (η): γίδα με μαύρη ράχη, άσπρη κοιλιά και λευκές ρίγες στο πρόσωπο

Γκισέμι (το): Τραγί ή κριάρι μουνουχισμένο και μεγαλόσωμο, οδηγός του κοπαδιού που φέρνει το μεγαλύτερο κουδούνι.

Γκλίτσα: Ποιμενική μαγκούρα με σκαλιστή λαβή.

Ζλάπι (το): Η φράση «παρουσιάσκη ζλάπι» σημαίνει ότι εμφανίστηκαν στα πέριξ λύκοι ή τσακάλια και πρέπει να προσέχει ο τσοπάνης.

Ζυγούρι (το): Πρόβατο που μόλις έχει περάσει το πρώτο έτος της ηλικίας του.

Ζωντανά (τα): Τα πρόβατα και τα γίδια συνολικά. Αλλιώς τα πράματα.

Κάδη (η): Ξύλινο ψηλό δοχείο με στενή βάση για το χτύπημα του γάλακτος.

Κακαράντζα (η): Τα περιττώματα, η κοπριά των ζώων.

Κάλεσα: Προβατίνα με σώμα άσπρο, αλλά με μάτια, μύτη και αυτιά μαύρα.

Καπνόγκεσα (η): Κατάμαυρη γίδα με καφέ μούρη.

Καραμάνικη (η): Προβατίνα άσπρη με μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια και φαρδιά ουρά.

Καρδάρα (η): Ξύλινο στρογγυλό δοχείο για το άρμεγμα του γάλακτος.

Κάτσενα: Άσπρη προβατίνα με κόκκινο πρόσωπο.

Κλαπάτσα (η): Αρρώστια των προβάτων.

Κλαρίζω: Κόβω τα κλαδιά δένδρου.

Κλωτσοτύρι (το): Το τυρόγαλο που μένει από το πήξιμο του τυριού, άμα το βράσουμε κάνουμε το κλωτσοτύρι.

Κολήγοι: Σμίξιμο δύο – τριών τσοπάνηδων για κοινή πορεία – συνεταιρισμό εξαμηνιαίο.

Κολλημένα (τα): Πρόβατα με αρρώστια στον πνεύμονα που κολλάει τα παΐδια (πλευρά).

Κολόκουρος (ο): Το πρώιμο μερικό κούρεμα στον αυχένα και στην ουρά του ζώου. Συνήθως γίνεται στο τέλος του Μάρτη.

Κονάκι (το): Αυτοσχέδιο καλύβι από σάλωμα (είδος καλαμιού). Χρησίμευε για καλοκαιρινό κατάλυμα του τσομπάνη, στα ορεινά και το χειμώνα το εγκατέλειπαν για τα χειμαδιά.

Κάπα (η): Χοντρό πανωφόρι από τραγόμαλλο. Φοριέται τους χειμερινούς μήνες.

Κορύτος (ο): ξύλινη και μακρόστενη ταΐστρα ή ποτίστρα για ζώα. Σκαφίδα.

Κορφίγκι (το): βρασμένο, πηχτό γάλα ζώου, το αμέσως μετά τη γέννα.

Κουδούνα (η): Μεγάλο κουδούνι για πρόβατα.

Κουδουνάδες: Κατασκευαστές κουδουνιών.

Κούρος: Το κούρεμα των προβάτων.

Κουτσοκέρα (η): Προβατίνα ή γίδα με σπασμένο το ένα κέρατο.

Κρεμανταλάς: Ξερό και διχαλωτό ξύλο μπηγμένο στο χώμα έξω από το κονάκι για να κρεμούν τις καρδάρες με το γάλα και να μην το φθάνουν τα σκυλιά και τα φίδια.

Κρούτα: Προβατίνα ή γίδα με μικρά και με κοντά τα δύο κέρατα.

Κύπρος (ο): Μεγάλο κουδούνι από μπρούντζο σαν καμπάνα για γίδια και ειδικότερα για το γκεσέμι.

Λόγια (Λάγια) γρίβα: Σπάνια προβατίνα με γκριζωπό τρίχωμα.

Λόγια (Λάγια) μπαλιά: Κατάμαυρη προβατίνα με μια κηλίδα λευκή στο κεφάλι.

Λειβαδάρικο: Νοικιασμένο χωράφι από τον τσοπάνη που χρησιμοποιεί για βοσκή. Το ενοίκιο το πληρώνει σε είδος και συνήθως είναι τυρί.

Μαδημένα (τα): Πρόβατα που τους έχει πέσει μερικά ή ολικά το μαλλί.

Μαντρί: Κατοικία προβάτων.

Μαντρόσκυλος: Μεγαλόσωμος κατά κανόνα σκύλος. Άγριος μα και άγρυπνος φύλακας του κοπαδιού.

Μαξούλι: (το): Το εισόδημα από το γάλα ή από τα μαλλιά των αιγοπροβάτων.

Μαρκάλλος (ο): Η γονιμοποίηση των θηλυκών από τα αρσενικά για την αναπαραγωγή.

Μαρμαρά: Προβατίνα ή γίδα στέρφα (αυτή που δεν γεννάει).

Μαυλάω: Καλώ κοντά μου με ιδιόρρυθμη φωνή οικόσιτα ζώα.

Μονοβύζα (η): Προβατίνα ή γίδα που έμεινε με ένα μαστάρι, επειδή την χτύπησε αρρώστια.

Μπλιόρα (η): Η πρωτογενή γίδα.

Μπουτσκοκάλεσα: Προβατίνα καστανή ως καστανόμαυρη.

Ντορός (ο): Τα ίχνη (πατημασιές) των ζώων πάνω στο χιόνι ή πάνω στον κουρνιαχτό (σκόνη).

Ορμώνω: Κατευθύνω την πορεία ζώου ή κοπαδιού με χειρονομίες και κραυγές.

Παγάνα (η): Η ομαδική οργανωμένη καταδίωξη άγριων ζώων (κυρίως λύκων).

Παρμάρα (η): Ασθένεια με συμπτώματα παράλυσης, που εμφανίζεται κυρίως στα αιγοπρόβατα.

Πρατάρης (ο): Ο βοσκός των προβάτων.

Πρατίνο: Προβατίνα.

Πιτιά (η): Το στομάχι των κατσικιών από το οποίο παίρνουν το πήγμα (ένζυμο), για να πήξουν το γάλα για τυρί.

Ρούσα (η): Προβατίνα ξανθοκόκκινη.

Ρούτα: Προβατίνα με κοντό μαλλί.

Σάισμα (το): Κλινοσκέπασμα ή στρωσίδι από γίδινο μαλλί.

Σαλαγάω: Κατευθύνω με φωνές τα ζώα.

Σιούτος (ο): Το αρσενικό πρόβατο ή γίδι χωρίς καθόλου κέρατα.

Σκάρισμα (το): Καλοκαιριάτικη νυχτερινή έξοδος του κοπαδιού για βοσκή.

Σκάφη (η): Οι μακρόστενες ξύλινες ή τσίγκινες σκάφες στις οποίες έριχναν τροφή ή νερό για τα ζώα.

Σκουληκιάρικο (το): Πληγωμένο ζώο που μολύνεται η πληγή του από τη μύγα και πιάνει σκουλήκι.

Σταλίζω, στάλος (ο): Καλοκαιριάτικη μεσημεριανή ανάπαυση των ζώων κάτω από τον ίσκιο των δέντρων.

Στέρφα (η): Η στείρα θηλύκια.

Στρούγκα (η): Πρόχειρο μαντρί με κλαδιά ή πέτρες για το άρμεγμα των ζώων.

Τάλαρος (ο): μεγάλο ξύλινο βαρέλι για την φύλαξη και διατήρηση τυριού.

Τομάρια (τα): Τα δέρματα των προβάτων ή γιδιών.

Τροκάνι (το): Μεγάλο κουδούνι με δυνατό ήχο για μεγαλόσωμα ζώα.

Τσαγκάδι (το): Η γίδα ή προβατίνα που έμεινε χωρίς θηλασμό (κατσικιού ή αρνιού) π.χ. λόγω αποβολής.

Τσαντίλα (η): Μεγάλα τουλουπάνια για το στράγγισμα του μόλις πηγμένου τυριού.

Τσαρδί (το): Πρόχειρο κατάλυμα από κλαδιά. Καλύβα.

Τσάρκος (ο): Ο παιδικός σταθμός της στάνης. Μια καλύβα που βάζουν τα νεογέννητα αρνιά, όταν οι μανάδες τους πάνε για βοσκή. Αλίμονο σ” όποιον ξένο πλησιάσει τον τσάρκο. Το τσοπανόσκυλο θα τον κομματιάσει.

Τσαρούχια (τα): Αυτοσχέδια παπούτσια από το δέρμα ζώων με φούντα μπροστά.

Τσατάλι (το): Σιδερένιος ή ξύλινος γάντζος σαν τσιγκέλι.

Τσιμπουροβύζα (η): Προβατίνα ή γίδα με πολύ μικρό μαστό.

Τσοκάνι (το): Το πλακέ κουδούνι για τα γίδια. Λέγεται και κραμπακίδα.

Τσούλα (η): Προβατίνα με μικρά αυτιά.

Τσουράπια (τα): Τσοπάνικες κάλτσες φτιαγμένες από μαλλί προβάτου.

Τυρόγαλο (το): Το υγρό που μένει από το πήξιμο του τυριού.

Φλόρα (η): Ολόασπρη γίδα.

vatolakkiotis
Συνέχεια »

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Εκδήλωση Συλλόγου Γυναικών Πουρναριου

Ο Σύλλογος γυναικών Πουρναριου πραγματοποιεί ετήσια μουσικοχορευτική βραδιά στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου στι 5 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017 ημέρα Δευτερα

Συνέχεια »

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Let's do it 2017 στο χωριό μας

Ευχαριστούμε τον Δήμο Δομοκού και τον Δήμαρχο κο Τζιαχρηστα Δημήτριο για την προσφορα των υλικών (χρώματα, ασβέστη και λουλούδια), τον αντιδήμαρχο κο Καραμποτση Δημοσθενη και τον Πρόεδρο του χωριού κο Γκιρλεμη Αντώνιο για την συνεισφορά τους σε εργαλεία και μηχανήματα.
Η εικόνα του χωριού μας άλλαξε στο χώρο της πλατείας αλλά και στην είσοδό του.
Το δύσκολο κομμάτι είναι να καταφέρουμε να συνεχίσουμε όλοι μαζί, αλλα και να μπορέσουμε να το διατηρήσουμε.
















Συνέχεια »

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά ενός “ιδανικού ανθρώπου” ή Υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη




Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός “ιδανικού ανθρώπου” ή Υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη;

“Όμως ο ιδανικός άνθρωπος κατά τον Αριστοτέλη -ο μεγαλόψυχος— δεν είναι ένας απλός μεταφυσικός φιλόσοφος.

Δεν εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο για ασήμαντους λόγους… αφού ελάχιστα είναι τα πράγματα που θεωρεί πολύτιμα. Όμως θα διακιν­δυνεύσει για έναν σημαντικό σκοπό, και θα είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του, αφού πιστεύει ότι δεν αξίζει τον κόπο να προστατεύει κανείς τη ζωή του με οποιοδήποτε τίμημα.

Του αρέσει να ευεργετεί, αλλά ντρέπεται να τον ευεργετούν, γιατί το πρώτο είναι ένδειξη ανωτερότητας και το δεύτερο κατωτερότητας…

Δεν ανταγωνίζεται τους άλλους για τα κοινά αντικείμενα της φιλοδοξίας, ούτε πηγαίνει εκεί όπου άλλοι κατέχουν την πρώτη θέση…

Πρέπει να εκδηλώνει ανοιχτά και την αγάπη και το μίσος, αφού η απόκρυψη δείχνει δειλία

Δεν μπορεί να αφήσει τη ζωή του να στρέφεται γύρω από κάποιον άλλο, εκτός αν είναι ένας φίλος, γιατί μια τέτοια συμπεριφορά θα ήταν δουλική…

Σπάνια θαυμάζει κάτι, αφού τίποτα δεν είναι σπουδαίο γι’ αυτόν…

Ούτε είναι μνησίκακος, γιατί δεν είναι ένδειξη μεγαλόψυχου ανθρώπου το να θυμάται τις αδικίες που έχει υποστεί αλλά το να τις παραβλέπει…

Δεν μιλά για τους ανθρώπους, ούτε για τον εαυτό του ούτε για τους άλλους, γιατί δεν επιθυμεί ούτε να επαινούν αυτόν ούτε να ψέγουν τους άλλους. Και ο ίδιος ούτε επαινεί ούτε κακολογεί, ούτε καν τους εχθρούς του, παρά μόνο αν προσβληθεί…

Για αναπόφευκτα ή ασήμαντα ζητήματα δεν διαμαρτύρεται ούτε ζητά βοήθεια, αφού μόνο όποιος τα θεωρεί σοβαρά θα φερόταν έτσι…

Η κίνησή του είναι αργή, η φωνή του βαριά και τα λόγια του μετρημένα. Γιατί δεν βιάζεται αυτός που ελάχιστα ζητήματα θεωρεί σοβαρά, ούτε εξάπτεται εκείνος που τίποτα δεν θεωρεί σπουδαίο. Γιατί στη βιασύνη και στην έξαψη οφείλεται η στριγκή φωνή και η βιασύνη…

Υπομένει κάθε είδους ατυχίες με αξιοπρέπεια, και κάνει πάντα ό,τι καλύτερο μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες, όπως ο ικανός στρατηγός χρησιμοποιεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τις δυνάμεις που έχει στη διάθεσή του…

Είναι ο καλύτερος φίλος του εαυτού του, και του αρέσει η απομόνωση, ενώ ο άνθρωπος χωρίς αρετή ή ικανότητες είναι ο χειρότερος φίλος του εαυτού του και φοβάται τη μοναξιά.

Αυτός, λοιπόν, είναι ο Υπεράνθρωπος του Αριστοτέλη “

Συνέχεια »